الان که دارم این‌جا رو آپ می‌کنم باید بشینم درس فردام رو بخونم و هیچی هم نخوندم و جلسه‌ی قبل هم که معلم درس داده غایب بودم! دانش‌آموز نمونه!! اوه! اونم چه درسی! تاریخ!! تاریخمون رو باید ببینید! البته همین یه درسه که نخوندم.

فکرشو بکنید! آدم دو روز نره مدرسه کلی عقب می‌افته. اونم همون جلسه‌ی اول درس! من هفته‌ی پیش سرما خورده بودم نتونستم برم حالا از دو درس زبان فارسی٬ دو درس تاریخ و یه درس اقتصاد عقب افتادم! زبان فارسی چیزی نداشت البته.

مشتاقم معلم زبان فارسی‌مون رو ببینم! یک‌شنبه‌ها دو زنگ پشت سر هم زبان فارسی داریم! جلسه‌ی پیش معلممون درس اول رو داده بعد همون روز هم از بچه‌ها امتحان گرفته! فردا هم از درس ۱ و ۲ امتحان می‌گیره. معلم سخت‌گیری باید باشن.

پریروز چیز جالبی از معلم زبانمون شنیدم! جالب که چه عرض کنم... از تعجب موندم.

بحث کلاس زبان شد٬ معلممون گفتن: «کلاس زبان به چه دردتون می‌خوره؟‌! وقتتون گرفته می‌شه. هیچ فایده‌ای هم نداره. شما باید الان روی درس‌های دیگه‌تون کار کنید و تست بزنید. کسایی که کلاس زبان رفتن هیچ پیش‌رفتی نداشتن. حتی کسایی که کانون زبان بودن می‌رن امتحان می‌دن برای دانشگاه٬ بهشون می‌گن شما سطح 2 هم نیستید! مدرک کلاس زبان رو هم قبول نمی‌کنن. فقط مدرک دانشگاه. ولی بشینید تست‌های کتاب‌های انگلیسی مدرسه‌تون رو بزنید٬ تو کنکور مطمئن باشید 100 از 100 می‌آرید.»

این‌جا من چندتا نکته به ذهنم رسید:

1. خب پیش‌رفتی که گفتن بستگی به خود زبان‌آموز هم داره. یکی از معلم‌های زبانمون تعریف می‌کردن که یه بار دوتا دانشجو داشتن سعی می‌کردن با یه خارجی صحبت کنن٬ حتی یک جمله‌ی انگلیسی هم نمی‌تونستن بگن. بعدا معلوم شده دانشجوی مترجمی هم بوده‌ن! ولی خیلی‌ها هستن که کلاس زبان رفتن و واقعا لایق گرفتن مدرک بودن. از مدرک هم حداقل تو خود آموزشگاه‌ها که می‌شه استفاده کرد. باز البته یکی دیگه از معلم‌های ما می‌گفتن: «آسمون هرجا بری یه رنگه». بستگی به این نداره کجا آدم کلاس بره و از کجا مدرک بگیره. اصل خودشه که باید تلاش کنه و درست یاد بگیره. حتی٬ حتی اگه معلم هم خوب درس نده. اصلا هیچی درست یاد نده. به‌نظر من خود اون زبان‌آموز اگه واقعا بخواد می‌تونه بره دنبالش و یاد بگیره.

 2. خب٬ بیایید کتابای انگلیسی مدرسه رو با کتاب‌هایی مثل Interchange و کتاب‌های کانون و این قبیل مقایسه کنیم. محتوای کتاب‌های آموزشگاه‌ها بیش‌تره یا آموزش و پرورش؟! معلممون اون روز گفتن تو آموزشگاه‌ها فقط روی مکالمه کار می‌کنن و این برای کنکور به درد شما نمی‌خوره. حق با ایشونه. ولی من یادمه تو کلاس ما روی Grammar, Listening, Reading, Writing و Vocabulary هم کار می‌کردن و فقط Speaking نبود. این‌همه کتاب فوق‌العاده هست برای یادگرفتن همه‌ی اینا. مثلا 504 واژه! نیازی به مثال زدن هم نیست همه‌مون می‌دونیم. محتوای کتاب‌ها با کتابای مدرسه فرق داره٬ بله. ولی مگه این یعنی کسی که بره این کلاسا درسای مدرسه رو یاد نمی‌گیره؟! کتابای مدرسه نمی‌دونم سطحشون چیه. ولی کسی که مثلا Pre-intermediate باشه دیگه حداقل با 85٪ مطالب این کتابا از قبل آشنایی داره. پس نمی‌شه گفت کلاس رفتن اتلاف وقته. اونایی که کلاس می‌رن معمولا موفق‌تر از اونایی‌اند که کلاس نمی‌رن.

باید بگم با یه سری از حرف‌های معلممونم موافقم. حتی اگه کلاس زبان رفته باشیم باید خط به خط کتاب زبان مدرسه رو هم حفظ باشیم. من خودم اینو تجربه کردم. بعضی از قسمت‌های کتاب رو نخوندم که باعث شد تو چندتا امتحان یه کم نمره‌م کم شه. خب٬ باز این برای کسی که کلاس رفته حفظ‌کردنش راحت‌تر می‌تونه باشه. شاید!

تست‌زدن هم خیلی خیلی خیلی برای ما مهمه. ولی خب کلاس رفتن اتلاف وقت نیست!

در ضمن یکی از بچه‌هامون هم بعد از حرف‌های معلممون گفت من از ترم بعدی کلاس نمی‌رم!

نظر شما چیه؟!

پ.ن: چرا من احساس می‌کنم این متنه دعوا داره؟! شما به دل نگیرید!

پ.ن ۲: بعضی وقت‌ها زیاد خوب نیست که اسم واقعی آدم تو وبلاگش مشخص باشه. مثلا فکر کنید الان معلم‌هامون بیان اینا رو بخونن! یا مثلا بچه‌ها بخونن به گوش معلم‌ها برسونن. آزادی بیان هم نداریم!
گاهی اوقات به سرم می‌زنه این‌جا رو حذف کنم یه وبلاگ دیگه بزنم که آدرسش Mojan Chegini نباشه. ولی حوصله ندارم دوباره از اول شروع کنم. تازه به این‌جا عادت کردم.